Beyin ve Meditasyon

Hayatınızı değiştirmek için önce bilgi edinmeniz, ardından yeni duygular yaratacak deneyimlere girmeniz gerekir. Bu dönüşümün anahtarlarından biri beynin otomatik çalışan merkezlerinde saklıdır.

Beynin önemli bölgelerinden biri olan beyincik, bilinçaltı alışkanlıkların merkezidir. Hareket koordinasyonu, denge ve uzaysal farkındalık gibi fiziksel görevlerin yanında, öğrenilmiş davranış kalıplarını da depolar.

Beyincik bilgiyi kelimelerden çok imgelerle işler. İçsel tablo ile gerçeklik arasındaki uyum bozulduğunda algı zorlaşır, iletişim zorlaşır ve karar verme bulanıklaşır.

Meditasyon bu noktada devreye girer. Düzenli uygulama sırasında sinir sistemi yeniden organize olur. Beyin yeni bağlantılar kurar. Duygusal tepkiler daha dengeli hale gelir.

Meditasyon yalnızca rahatlama değildir. Nöroplastisiteyi aktive eden bir süreçtir. Kişi sadece mutluluğun ne olduğunu düşünmez, onu deneyimlemeye başlar.

Öfke, depresyon ve keder hikâyeye derinlik katabilir fakat onları kontrol etmezseniz sizi kontrol ederler. Farkındalık dar olduğunda dünya da dar görünür.

Farkındalık genişledikçe algı genişler. Algı genişledikçe seçenekler artar. Ve seçenekler arttığında hayat değişir. Öfke, depresyon ve keder hikayeye iyi gelir ama yönetmenleri ve oyuncuları zehirler. Onlar bir mengene gibidirler. Yataktan kalkamıyorsunuz, ilham almıyorsunuz, yeni fikirler aklınıza gelmiyor. Bunu yapmak için görüş netliğine ihtiyacınız var. Onları görmeniz ve yakalamanız gerekiyor. Öz, derinliklerden yükselir. Farkındalığınız bir golf topu büyüklüğündeyse, kitap okuduğunuzda tam olarak aynı miktarı anlayacaksınız. Dünyayı pencerede küçük bir top olarak göreceksin, sabahları sadece kendi topunun sınırlarıyla uyanacaksınız ve mutluluğunuz aynı top olacak.